Afspraak maken?  (058) 265 17 56     Contact
column

Oog hebben voor elkaar

september 2018

Op het terras

“Ik zou het het er bij mijn personeel echt in drillen als ik zo'n tent had”, verzucht mijn zus enigszins geïrriteerd en ik kan deze opmerking van harte beamen. We zitten op een terrasje in onze woonplaats Leeuwarden; hèt culturele centrum van Europa deze zomer. Zoals wel vaker het geval is op een terras, moeten we bijna acrobatische toeren uithalen om de aandacht van het serverend personeel op ons te vestigen. Mijn zus en ik zijn het er roerend over eens dat oplettend rond kijken een basis vaardigheid is die elke serveerster of serveerder zou moeten beheersen en altijd zou moeten toepassen.

 


Gezien en gehoord worden

Een paar dagen later ben ik op zondagmorgen al vroeg op pad. Ik ben op weg naar de Doopgsgezinde kerk in het centrum van Leeuwarden. Het is heerlijk rustig in de stad; in tegenstelling tot vorig weekend, toen de reuzen hier op bezoek waren en met hen enkele honderden duizenden toeschouwers. Wat een spektakel was dat! Waar ik me vooral over verbaasde was de gemoedelijke sfeer die heerste ondanks de enorme drukte. Naast dat iedereen natuurlijk vooral de reuzen wilde aanschouwen, was er ook oog voor elkaar. Mensen hielpen elkaar spontaan, gaven elkaar gevraagd en ongevraagd advies over de beste plekken langs de route, en er werd in het massaal toegestroomde publiek onderling heel wat afgepraat en gelachen.

 

Onderweg naar de kerk peins ik hier nog even over na. En ik bedenk me dat één van de redenen dat ik me tot mijn verbazing zo thuis voel in deze kerk, is dat ik me zo gezien voel. Al bij mijn eerste bezoekje werd ik door een aantal mensen vriendelijk begroet en even aangesproken; op een open maar niet opdringerige manier.

 

Ik realiseerde me bij dat eerste bezoek hoe bijzonder, waardevol en ook zeldzaam het is dat mensen elkaar ècht zien. Niet omdat ze iets van elkaar willen maar 'gewoon' om even met elkaar in verbinding te zijn.

 

Wij mensen hebben allemaal de behoefte om gezien en gehoord te worden. En hoe groot is de teleurstelling, frustratie of pijn wanneer dat maar niet lijkt te lukken? Misschien ligt dit deels ook aan de manier waarop we de aandacht van anderen op ons willen vestigen. Als dat gebeurt vanuit gekwetstheid, verongelijktheid of een kritische houding, zoals op het terrasje, dan is de kans dat anderen gehoor geven aan onze oproep niet zo vreselijk groot.


De ander zien

Een poosje geleden besloot ik het op een ander terras eens anders aan te pakken. Terwijl mijn vriend en ik al een tijd zaten te wachten op de bediening, hoorde ik de twee jonge serveersters binnen gezellig met elkaar kletsen. Aangezien ik twee dochters heb van ongeveer dezelfde leeftijd als dit tweetal, en ook uit eigen ervaring, weet ik hoe eindeloos je op die leeftijd met elkaar kunt kletsen en daarbij de wereld om je heen helemaal vergeet. Ik besloot dan ook maar zelf het initiatief te nemen en eens binnen poolshoogte te nemen. Zich van geen kwaad bewust stonden de dames daar, nog steeds druk in gesprek met elkaar.

 

Vriendelijk vroeg ik, in het Fries, of ik iets kon bestellen. Alhoewel ze Fries spraken met elkaar, gaf één van de twee antwoord in het Nederlands. Omdat dit me vaker overkomt, vroeg ik haar of ik er misschien 'Hollands' uit zag en of ze me daarom niet in het Fries antwoordde. “Sa komst der wol yn ja” (“Zo kom je wel binnen ja”) was haar directe en pittige antwoord. Ze kleurde; waarschijnlijk een beetje geschrokken door haar eigen directheid.

 

Vervolgens hadden we nog een gezellig praatje en even later zaten mijn vriend en ik aan de koffie en heerlijk huisgemaakt gebak. Naast het gebak genoot ik ook nog na van de grappige ontmoeting met de bijdehante serveerster. Ik was blij dat ik me niet had laten leiden door ergernis, maar me deze keer eerst even had verplaatst in de ander. Mede hierdoor had er tussen ons een ontmoeting plaats gevonden in plaats van een confrontatie.

 

Gehoord en gezien worden is heel waardevol en kan erg heilzaam zijn; zo ervaar ik dat in ieder geval in de kerk. Maar laten we vooral niet vergeten, dat oog hebben voor de ander net zo belangrijk is en minstens zoveel vreugde en voldoening schenkt!