Afspraak maken?  (058) 265 17 56     Contact
column februari 2019

een kans

krijgen en geven

Een kans krijgen en geven

Van een bezoekje aan de kapper fleur ik meestal erg op. Stiekem bedenk ik me wel eens dat er geen coaching of therapie op kan tegen een geslaagde knipbeurt. Het vinden van een kapper aan wie je je haardos toevertrouwt kan echter een hele uitdaging zijn. Eenmaal een goede, betrouwbare kapper gevonden blijf ik deze dan ook lang trouw. Jarenlang reisde ik speciaal van Leeuwarden naar Heerenveen om daar naar de kapper te gaan. Maar sinds kort ga ik naar een kapperszaak op fietsafstand van mijn huis en vandaag heb ik een afspraak om door de eigenaresse te worden geknipt. Er werken nog meer kapsters, maar van haar weet ik zeker dat ze haar werk uitstekend doet. Als ik de smaakvol ingerichte kapperszaak binnenloop zie ik dat ze nog druk bezig is met een ander klant. Zo te zien kan het nog wel een poosje duren voor ik aan de beurt ben.

 

Een jonge kapster met een beeldig gezichtje en dito kapsel voorziet me van een lekkere cappuccino. Ze neemt ondertussen de telefoon een paar keer op en ik hoor dat de klanten die ze aan de lijn krijgt, net als ik, hun voorkeur geven aan een afspraak met de eigenaresse. “U kunt op dat tijdstip nog wel bij mij terecht” probeert ze een paar keer, maar ze vangt elke keer bot.

 

Het doet me denken aan mijn eigen situatie. Na jarenlang als zelfstandige te hebben gewerkt wil ik graag weer in een vast of tijdelijk dienstverband aan de slag. Echter, met mijn 53 jaar ben ik al oud op de arbeidsmarkt. En, ondanks de nodige kennis en ervaring, lijkt dit tot dusver geen 'pré' te zijn...

 

Deze jongedame staat juist nog aan het begin van haar loopbaan en moet het, net als oudere werkzoekenden, hebben van mensen die haar een kans willen geven. En waarom zou ik niet zo iemand kunnen zijn? Ik loop naar haar toe en vraag of ze misschien tijd heeft om mij te knippen als de eigenaresse dat ook goed vindt. Zo gezegd zo gedaan. Even later zit ik in de kappersstoel en vol aandacht en zorg wordt ik door deze jonge kapster geholpen. Ze vertelt dat ze slechthorend is en pas vanaf haar zevende, met behulp van een gehoorimplantaat, heeft leren horen en praten. Dankzij dit hulpmiddel, steun van haar ouders en haar eigen inzet is het haar gelukt om haar droom, kapster worden, te verwezenlijken.

 

“Vond je het eng om door mij geknipt te worden?” vraagt ze als ze klaar is. “Nee, ik had op voorhand alle vertrouwen in je” kan ik oprecht antwoorden. “De eigenaresse is een erg goede kapster is en dus ga ik er van uit dat ze uitstekende mensen in dienst heeft; en dat blijkt te kloppen” voeg ik eraan toe. Ze straalt en ik word er helemaal blij van. Zelf zou hoop ik ook een kans te krijgen maar het is heerlijk dat ik vandaag iemand anders een kans heb kunnen geven!