Afspraak maken?  (058) 265 17 56     Contact
Column

Piekeren

of terugkeren

Piekeren

Laatst vertelde iemand mij dat hij een collega goed had weten te coachen met de tips die ik hem had gegeven over hoe om te gaan met piekeren. Het had zijn collega goed gedaan, maar zelf piekerde hij er nog steeds op los. “Het is veel makkelijker om een ander hiermee te helpen dan mezelf”, was zijn droge commentaar. Ik moest bekennen dat ik dat herkende; ik kan ook heel goed piekeren en heb genoeg tips over hoe je hier mee om kunt gaan, maar ik weet ook hoe lastig het is. Toch had ik ook goed nieuws: het kàn wel! Ik besef steeds meer dat ophouden met piekeren echt mogelijk is.

 

Dit komt ook door het groeiende inzicht waarom ik pieker. In mijn beleving is piekeren een manier om te vluchten uit de realiteit. Door allerlei ramp scenario’s te verzinnen hoef ik me niet bezig te houden met de ware feiten en ook niet met de emoties die ik daarbij voel. Het is in feite heel paradoxaal: in gedachten maken we de zaak veel erger en toch lijkt dat veiliger dan de situatie zoals deze is onder ogen te zien.


Weg uit de realiteit

Gek genoeg kunnen we ook in leuke, mooie situaties aan het piekeren slaan. Al piekerend halen we ons zelf weg uit de realiteit in plaats hiervan te genieten. Het is opvallend dat piekeren altijd over nare scenario’s gaat. Stel dat je hebt gehoord dat het onzeker is of je je baan wel of niet houdt. Voor de meeste mensen is dat een aanleiding om flink te gaan piekeren: stel je voor dat ik mijn baan verlies, misschien vind ik nooit meer een baan, dan kan ik mijn huis niet meer betalen en moet ik verhuizen, misschien kom ik zelfs wel in de schuldsanering, enz. Ik vraag me wel eens af waarom we niet leuke scenario’s bedenken. Zoals bijvoorbeeld: stel je voor dat ik mijn baan verlies, misschien krijg ik dan wel een veel leukere baan aangeboden en ga ik een stuk meer verdienen, wie weet kan ik dan zelfs een groter huis kopen, enz.

 

Maar beide soort scenario’s; hebben meestal niet veel te maken met de realiteit. Natuurlijk kan het gebeuren dat je nooit meer een nieuwe baan vindt of juist een veel leukere. Maar het punt is dat je dat nog niet weet. Die onzekerheid geeft spanning en iedereen weet dat dat niet prettig aanvoelt. Om weg te blijven van die spanning en eventuele andere vervelende emoties zoals verdriet en boosheid, gaan we piekeren of we leiden onszelf af met een andere gewoonte zoals bijvoorbeeld snoepen, tv kijken, computeren, roken enz.


Terugkeren

Ik denk dat het echt Levenskunst is om dergelijke gevoelens er te laten zijn zonder dat je ze met gepieker extra voeding geeft en ze daardoor onnodig zwaarder maakt.

Terug naar mijn opmerking dat het mogelijk is om te stoppen met piekeren. Ik stel me piekeren vaak voor als een afslag die ik al dan niet kan nemen. Ik ben me er steeds meer van bewust dat ik kan kiezen: neem ik de mij zo bekende maar doodlopende Piekerweg of doe ik dat niet en blijf ik aanwezig in de realiteit hoe die er op dat moment ook uit mag zien. De doodlopende Piekerweg is wel lekker vertrouwd maar ik weet ook dat ik mezelf daarmee belast en ontkracht. Ook al lukt het lang nog niet altijd, steeds vaker neem ik de beslissing om dat niet te doen en aanwezig te blijven bij wat er is.

 

Mijn ervaring is dat wanneer we de Piekerweg laten voor wat ’ie is, we meestal prima in staat blijken te zijn om met de soms weerbarstige realiteit om te gaan. En ook al ben je de Piekerweg toch ingeslagen dan nog kun je je op elk moment afvragen: ga ik hiermee door of keer ik terug naar het hier en nu? Wat kies jij?