Afspraak maken?  (058) 265 17 56     Contact
Column

Te veel van het goede

en recht voor z'n raap

Dure koolraap

Onlangs wilde ik graag weer een keer ouderwets stamppot koolraap maken. Als kind was dit het lievelingskostje van mijn moeder. Ze vertelde ons dat het in haar jeugd ‘armoede eten’ was. De goedkope koolraap smaakte haar destijds echter prima en ook ik vind het een heerlijke groente. Maar de koolraap is niet meer zo populair en in de meeste supermarkten niet verkrijgbaar. Dus toog ik naar de natuurvoedingswinkel voor een onvervalste echte koolraap. Ik koos een mooie grote raap uit en woog deze netjes af. Tot mijn schrik gaf de weegschaal een bedrag van meer dan zeven euro aan. Tjonge, jonge dit was tegenwoordig echt geen armoede eten meer! “Toch wel erg duur die biologische voeding”, mopperde ik in mezelf. Ik besloot dan ook een iets kleiner exemplaar te nemen die toch nog ruim vijf euro moest kosten.

 

Bij de kassa aangekomen wierp de kassière een verbaasde blik op de prijzige raap. “Ik zal ‘m even opnieuw voor u afwegen, dit is een koolraap maar u heeft ‘m als spinazie afgewogen” zei hij en keek me daarbij enigszins misprijzend aan. Gelukkig kan ik dat verschil zonder bril nog wel zien, maar dat gold blijkbaar niet voor de nummers op de weegschaal…De koolraap bleek iets meer dan één euro te kosten. De volgende keer neem ik de allergrootste raap die ik kan vinden en doe bij het afwegen toch maar even mijn bril op.


Recht voor z'n raap!

“Overal waar ‘te’ voor staat deugt niet” is een uitdrukking die stamt uit het tijdperk van de koolraap. Net zomin modieus maar daarom niet minder waar. Ik vind dat fascinerend; iets wat in de kern positief is, wordt negatief als je er ‘te’ voor zet: te lief, te netjes, te direct enzovoort. In trainingen wordt dit principe ook veel gehanteerd. Mensen onderzoeken dan hun kwaliteiten en ontdekken dat deze negatief kunnen worden als je er te ver in doorschiet. Zo’n doorgeschoten kwaliteit wordt een valkuil genoemd. Andersom kan in een irritante eigenschap, die je vaak bij anderen beter kunt waarnemen dan bij jezelf, weer een waardevolle kwaliteit schuil gaan.

 

Dat je kunt doorschieten in je kwaliteit werd me een tijdje geleden ook weer eens op komische wijze duidelijk. Een nichtje van me dat destijds een jaar of negen was, bleef logeren. En dus kon ik mijn kwaliteit ‘zorgzaamheid’ helemaal uitleven. Omdat ik er zeker van wilde zijn dat ze het ’s nachts niet koud zou krijgen, dekte ik haar heel zorgzaam met twee extra dekens lekker warm toe. De volgende ochtend aan het ontbijt, informeerde ik of ze die nacht niet koud was geweest. Op mijn bezorgde vraag volgde het even verrassende als legendarische antwoord: “Ik wie smoarhiet*!”

 

En dat vind ik geweldig van kinderen. Zo mooi als zij feedback kunnen geven; zonder oordeel maar wel recht voor z’n raap!

 

*Ik had het stikheet!